18/2/15

Νέος Πρόεδρος ο Προκόπης Παυλόπουλος


Αν οι πολιτικοί μας διέθεταν γνήσια αίσθηση τού χιούμορ, η ορθότερη επιλογή για το πρόσωπο του νέου Προέδρου δεν θα μπορούσε παρά να είναι η "θεσμική λύση" του Φίλιππα του Πετσάλνικου. Δίπλα στον παρ' ολίγον Πρωθυπουργό του 2011 και τον Βύρωνα τον Πολύδωρα, Πρόεδρο τής Βουλής για μία ημέρα, ήρθαν να προστεθούν και δύο παρ' ολίγον Πρόεδροι Δημοκρατίας, ο Σταύρος ο Δήμας και ο Δημήτρης ο Αβραμόπουλος. Αν και τώρα που το ξανασκέφτομαι, υπάρχει μεγάλη δόση χιούμορ στο πολιτικό σύστημα, αλλά και πικρής ειρωνείας.

Ο κ. Παυλόπουλος, υπουργός Καραμανλή επί ζαρντινιέρας, επί της διάλυσης του κράτους το 2008, της μονιμοποίησης των συμβασιούχων και του κάζου του βασικού μετόχου, όχι μόνο εξελέγη στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα, αλλά επελέγη από τον Πρωθυπουργό της τάχα Αριστεράς ως πρόσωπο που τυγχάνει γενικής αποδοχής, που "ενώνει" και που είχε το πλεονέκτημα ότι... δεν ψήφισε μνημόνιο! Μπορεί σε δέκα χρόνια, ποιος ξέρει, να προταθεί με τα ίδια "προσόντα" και ο Αντώνης ο Σαμαράς.

Τέλος πάντων, προξενεί απορία η αδυναμία ενός παντοδύναμου Πρωθυπουργού να επιλέξει ένα πρόσωπο πραγματικά γενικής αποδοχής και με λιγότερο βεβαρημένο παρελθόν, αλλά ο κ. Παυλόπουλος, ανεξαρτήτως του τι έχει προηγηθεί, καλείται να διεκπεραιώσει έναν ρόλο με ελάχιστες αρμοδιότητες, αλλά υψηλό συμβολισμό. Δεν είναι τυχαία η (κατά το μάλλον άδικη) κριτική στο πρόσωπο τού Κάρολου Παπούλια για τη στάση του σε όλη την κρίση, παρότι συνταγματικά δεν είχε και πολλά περιθώρια αντίδρασης. Αντίθετα, ο αθόρυβος ωσάν ιχθύς Κωστής ο Στεφανόπουλος, υμνείται για τη θητεία του -ίσως ακριβώς γιατί δεν άνοιξε επί δέκα χρόνια το στόμα του, όταν πράγματι η Ελλάς όδευε προς το γκρεμό και μπορούσε να αλλάξει ρώτα πριν τσακιστεί.

Ας ελπίσουμε η ακαδημαϊκή κατάρτιση του νέου Προέδρου να αποτελέσει το έναυσμα για την επιστροφή των θεσμών σε ένα καθεστώς ομαλότερης λειτουργίας, κάτι που ο τόπος έχει μεγάλη ανάγκη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: