27/6/15

Στα πρόθυρα της εξόδου

Ο συνδυασμός φανατισμού και βλακείας που χαρακτήριζε την κυβέρνηση έφερε τελικά το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα. Διαψευσθήκαμε στην εκτίμησή μας ότι αργά ή γρήγορα θα επικρατούσε η κοινή λογική και η αποδοχή της πραγματικότητας και διαψευσθήκαμε ακριβώς διότι σε αυτό το συνονθύλευμα που βρέθηκε στην εξουσία τον Ιανουάριο δεν υπάρχουν τελικά λογικοί και ρεαλιστές, αλλά κομπλεξικά, δειλά ανθρωπάρια, ανήμπορα να ανέλθουν στο ύψος και τις απαιτήσεις της θέσης τους και των περιστάσεων.

Οι ηγέτες εκλέγονται για να λαμβάνουν τις αποφάσεις και όχι για να κρύβονται πίσω από τον λαό, έναν λαό ευάλωτο στην κοροϊδία, πρόθυμο να τρέξει πίσω από όποιον τάξει τα περισσότερα, αμόρφωτο με ευθύνη των κυβερνώντων και απαίδευτο με δική του ευθύνη, εν πολλοίς ανενημέρωτο και σίγουρα ανίκανο να αντιληφθεί τις λεπτομέρειες και τις συνέπειες τόσο μεγάλων εθνικών επιλογών.

Ο κ. Τσίπρας, με μόνη πολιτική περγαμηνή την αλητεία των καταλήψεων που στη χώρα μας βαφτίζουμε "κοινωνικό αγώνα της νεολαίας", ήταν ένας άνθρωπος εμφανώς ανίκανος να εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες για την επιβίωση της πατρίδας. Λαίμαργα υιοθέτησε τον λαϊκισμό των υπολοίπων για να υφαρπάξει την εξουσία. Σήμερα προχωρεί στην τελική πράξη του σχεδιασμού του για μετατροπή της Ελλάδος σε σοβιέτ, απομονωμένο διεθνώς και εκτός του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Διότι είναι τουλάχισον αφελές να πιστεύει κανείς ότι δεν ήταν αυτός ο σχεδιασμός που τού επέτασσε εξ αρχής ο αηδιαστικός φανατισμός του.

Σήμερα για την Ελλάδα δεν ξημέρωσε η "ωραία μέρα" των ηλιθιωδών φαντασιώσεων του κ. Παππά, αλλά η μέρα που ο λαός της εξαπατάται άλλη μια φορά από την κυβέρνησή του. Ένα δημοψήφισμα αντισυνταγματικό στον τύπο του και αντιδημοκρατικό στην ουσία του, με θολό ερώτημα περί απόρριψης ενός προσχεδίου συμφωνίας, μίας πρότασης που ο Τσίπρας εξουσιοδοτήθηκε να βελτιώσει και με ευθύνη του είναι χειρότερη από όσα οι προκάτοχοί του είχαν επιτύχει, και που είναι πολύ πιθανό να αποσυρθεί ήδη από σήμερα, ώστε στις 5 Ιουλίου να ζητηθεί μία απάντηση σε ερώτημα ανύπαρκτο. Και το χειρότερο; Με απουσία εναλλακτικής λύσης και με επιβολή μίας φασιστικής ομερτά γύρω από το πραγματικό του περιεχόμενο και τις συνέπειες της λαϊκής ετυμηγορίας.

Ετυμηγορίας που η κυβέρνηση απόλυτα αντιδημοκρατικά βιάστηκε να προεξοφλήσει και σχεδόν να επιβάλει, αλλά δεν έχει να ψελλίσει απάντηση για το "μετά" και ήδη, απόλυτα φασιστικά, έχει μόνο χαρακτηρισμούς περί "οργάνων του εχθρού" να αποδώσει σε όσους θέτουν τα πράγματα στην βάση τους: στο δίλημμα ευρώ ή δραχμή, στο δίλημμα εντός ή εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, και όχι στην κωμικοτραγική πλάνη περί εθνικής υποταγής ή αξιοπρέπειας. Η Ελλάς, όπως κάθε χώρα που εντάσσεται σε έναν διεθνή οργανισμό, συνειδητά παραιτείται ορισμένων κυριαρχικών της δικαιωμάτων. Σε τίποτε δεν βλάπτεται η εθνική κυριαρχία, ειδικά όταν οι εταίροι αυτού του οργανισμού είναι οι μόνοι που κρατούν τη χώρα όρθια επί πέντε χρόνια.

Αν ο Τσίπρας και ο Καμμένος αποζητούν αξιοπρέπεια θα έπρεπε να εξασφαλίσουν τις συνθήκες ώστε η χώρα να μην έχει την ανάγκη να ζητιανεύει χρήματα. Όχι μόνο αυτό δεν κατάφεραν, αλλά έχουν εξοργίσει εναντίον τους τους πάντες με την αλαζονική και προσβλητική συμπεριφορά τους έναντι των "θεσμών". Η Ελλάς για να μπορέσει να φτάσει με τη στοιχειώδη ομαλότητα μέχρι την άλλη Κυριακή σήμερα εξευτελίζεται αιτούμενη ολιγοήμερης παράτασης του Μνημονίου! Τόση εθνική υπερηφάνεια!

Ο κ. Τσίπρας ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκε για ρήξη, και είναι αστείο να μην αναγνωρίζουμε ότι ήδη επήλθε η ρήξη. Πώς και με ποιον θα διαπραγματευθεί την επαύριο μίας απορριπτικής λαϊκής ετυμηγορίας; Είναι κανείς τόσο αφελής ώστε να πιστεύει ότι ο Τσίπρας θα γίνει δεκτός για συζήτηση των όρων ενός νέου, κολοσσιαίου, δανεισμού, με το "διαπραγματευτικό χαρτί" του "Όχι"; Ώστε να πιστεύει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα υποκύψουν στις πιέσεις μας, ωσάν να μην κληθούν ποτέ να απολογηθούν ενώπιον των δικών τους λαών; Ώστε να πιστεύει ότι η δική μας χρεοκοπία θα συμπαρασύρει την υπόλοιπη Ευρώπη στην καταστροφή, ενώ μέχρι χθες εξαπέλυε το κατηγορώ εναντίον του Παπανδρέου που "έδωσε χρόνο" στους Ευρωπαίους να θωρακισθούν, διαπράττοντας, τάχα, εθνική "προδοσία";

Η Ελλάδα από χθες επίσημα βιώνει ένα απολυταρχικό καθεστώς. Υπό συνθήκες σοκ, μέσα σε 7 ημέρες, ο ελληνικός λαός πιέζεται από έναν εσμό παλαβωμένων αριστερών να απορρίψει το προσχέδιο μίας πρότασης εν πολλοίς άγνωστης στις λεπτομέρειές της, που είναι αδύνατον να γίνει κατανοητή στους τεχνικούς της όρους και που έχει ήδη σχεδόν αποσυρθεί, χωρίς να έχει διαθέσιμη καμία εναλλακτική και με άδεια δημόσια ταμεία και, το χειρότερο, με σαφή παραπλανητική προπαγάνδα γύρω από τις συνέπειες του βεβιασμένου "Όχι".

Μπροστά στην καταφανή πρωθυπουργική δειλία, την καταφανή αποποίηση των ευθυνών των κυβερνώντων, την αδίστακτα απολυταρχική και φασιστική στάση τους, έχουμε μία υποχρέωση: ένα βροντερό "Ναι" στην Ευρώπη, ώστε να διαολοστείλουμε τους οπαδούς της εθνικής απομόνωσης και να περισώσουμε ό,τι μπορούμε. Αν οι συνθήκες ασφυξίας δεν τους έχουν διαολοστείλει νωρίτερα, κάτι που φαντάζει πια ως η μόνη ελπίδα για τον τόπο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: